Avtomobilsozlik tarixidagi bosh italiyalik kim? Bu, shubhasiz, Enzo Ferrari bo‘lsa kerak. Biroq shohsupadagi o‘rinlar uchun Vinchenso Lansiya, Jovanni Anelli va Nikola Romeo kabi avtomobilsozlar bilan bir qatorda, butun dunyoga Lamborghini superkarlar brendini taqdim etgan o‘ta o‘jar va qat’iyatli inson Ferruchchio Lamborgini ham kurash olib borgan bo‘lardi.
Enzodan farqli o‘laroq, Ferruchchio o‘z faoliyatini poygalarda boshlamagan. U ularni umuman yoqtirmasdi. Bir kuni Lamborgini o‘zi takomillashtirgan Fiat mashinasi rulida mashhur " Mille Milya " poygasida ishtirok etgan. O‘sha poygani Ferruchchio uchun muvaffaqiyatli deb bo‘lmasdi – u mashina boshqaruvini yo‘qotib, kichik kafe ichiga kirib ketgan.
Shu bilan Ferruchchio uchun avtosport tugagan. Qolaversa, erta ulg‘aygan Lamborgini hayotda oyoqqa turish uchun tinimsiz mehnat qilish kerakligini yaxshi tushungan. Uning merosga qolgan boyligi va hotamtoy qarindoshlari yo‘q edi. U hamma narsaga o‘zi erishishiga to‘g‘ri kelgan.
XX asrning 40-yillari oxirida Ferruchchio Italiyada ittifoqchi kuchlardan qolgan eski harbiy yuk mashinalarini ta’mirlashni boshlaydi, keyin esa qishloq xo‘jaligi texnikasiga o‘tadi. Dastlab u eski agregatlarni yaxshi holatga keltirardi, keyin esa o‘z traktorlarini ishlab chiqarishni boshladi. Uning o‘ziga xos ustunligi nafaqat eski harbiy texnika ehtiyot qismlaridan foydalanishi, balki kombinatsiyalashgan ta’minot tizimi ham bo‘lgan. Lamborgini traktorlari benzinda ishga tushirilardi, keyin esa dizel yoqilg‘isida ishlashga o‘tardi. Dono yechim!
Ferruchchioning biznesi tez rivojlandi. U tezda boyib ketdi va o‘ziga hashamatli hayotni ta’minlay olardi. Jumladan, qimmatbaho mashinalarni sotib olishga bemalol qurbi yetardi. 1950-yillarda u Lancia va Alfa Romeo‘ning turli modellarini sinab ko‘rdi va nihoyat, Ferrari'ga yetib keldi. Qizig‘i ana o‘shandan keyin boshlandi.
Ferruchchio birdaniga ikkita – o‘zi uchun qora va turmush o‘rtog‘i uchun oq rangli Ferrari 250 GT sotib oldi. Biroq bu mashinalarning ikkalasida ham ko‘pincha ilashish tizimi ishlamay qolardi. Mashinalar bir necha marta servisga kirganiga qaramay, muammodan butunlay qutulishning iloji bo‘lmagan. Shundan keyin g‘azablangan traktor magnati o‘z firmasi mexaniklaridan Ferrari ilashish tizimini qismlarga bo‘laklashni so‘raydi. Shunda Lamborgini qimmatbaho Ferrari 250 GT'da u o‘z traktorlari uchun ishlatadigan ehtiyot qismlari bilan bir xil komponentlar turganini ko‘rib hayron qoladi.
Shundan keyin Lamborgini “dildan suhbatlashish” uchun Enzo Ferrari bilan shaxsan uchrashishga qaror qiladi. Natijada, suhbat Braziliya teleseriallarining “eng yaxshi an’analariga” xos tarzda kechadi. Ferruchchio Maranelloda yig‘iladigan superkarlar sifati haqida qanday fikrda bo‘lsa, hammasini hech tortinmay Enzoga shartta-shartta gapirib tashlaydi. "Qo‘mondon" ham qarzda qolmagan va Lamborgini ni “qishloqi” deb atab, unga traktorlari bilan shug‘ullanishni “tavsiya qilgan”.
Bu gaplarga Ferruchchio chiday olmaydi. U Enzoga qasdma-qasd borib, Ferrari kabi tez va chiroyli, biroq shu bilan birga qulay va ishonchli bo‘lgan o‘z superkarlari brendiga asos solishga kirishadi.
Aytilgan gap – otilgan o‘q. Oradan ikki yil o‘tadi va 1963-yilning kuzida Turindagi ko‘rgazmada Lamborghini kompaniyasi 350 GTV konseptual kupesini taqdim etib, avtomobil ishlab chiqaruvchisi sifatida debyut qiladi.
